علائم و روش‌های درمان چسبندگی رحم

چسبندگی رحم که به آن سندرم آشرمن (Asherman Syndrome) نیز گفته می‌شود، یک عارضه مهم و جدی در خانم‌ها است که باعث شده تا دیواره‌های پشتی و جلویی رحم به یکدیگر بچسبند یا حتی این چسبندگی، جایی در قسمت داخلی رحم شکل بگیرد. اگر می‌خواهید بدانید دلایل بروز چسبندگی رحم چیست؟ این عارضه در چه شرایطی بروز می‌کند و چه کسانی در معرض آن هستند؟ چسبندگی رحم بعد از سزارین چگونه است؟ و همچنین درمان چسبندگی رحم از چه راه‌هایی صورت می‌گیرد؟ این مقاله را تا انتها بخوانید.

چسبندگی رحم چیست

چسبندگی رحم حالتی است که در آن بافت‌های داخل رحم به هم می‌چسبند و فضای طبیعی رحم را کاهش می‌دهند. ایجاد این مشکل پس از جراحی‌های رحمی، سزارین یا عفونت‌های شدید است که خونریزی نامنظم، درد قاعدگی و مشکلات ناباروری را به همراه دارد.

البته توجه داشته باشید که شدت علائم بسته به میزان و محل چسبندگی متفاوت است همچنین تشخیص به موقع و درمان مناسب می‌تواند اثرات منفی آن را کاهش دهد و سلامت رحم را بازگرداند.

چسبندگی رحم چگونه به وجود می‌آید؟

چسبندگی رحم زمانی ایجاد می‌شود که بافت‌های داخلی رحم به دلایلی به هم می‌چسبند و فضای طبیعی رحم را محدود می‌کنند، از همین رو این وضعیت تاثیر منفی برروی سلامت قاعدگی، باروری و عملکرد کلی رحم دارد.

جراحی‌های رحمی

انجام جراحی‌هایی مانند کورتاژ، برداشتن فیبروم یا جراحی‌های مرتبط با سقط جنین باعث آسیب به پوشش داخلی رحم می‌شود. در فرآیند ترمیم، بافت‌های زخمی احتمال دارد به یکدیگر بچسبند و چسبندگی ایجاد شود و هرچه جراحی وسیع‌ یا تهاجمی‌ باشد احتمال ایجاد چسبندگی هم به طبع بیشتر خواهد بود.

سزارین یا عمل‌های زایمانی

پس از زایمان سزارین یا سایر عمل‌های زایمانی که بر روی رحم انجام می‌شود، التهاب و ترمیم بافت منجر به تشکیل چسبندگی می‌شود در واقع این نوع چسبندگی در محل برش ایجاد شده و می‌تواند جریان خون و فضای رحم را تحت تاثیر قرار دهد.

عفونت‌های رحمی و لگنی

عفونت‌های شدید در رحم یا لگن التهاب و آسیب به پوشش داخلی رحم را به همراه خواهد داشت، هنگام ترمیم این بافت‌ها احتمال چسبندگی بین دیواره‌های داخلی رحم افزایش می‌یابد حتی پس از بهبود عفونت، همچنان باقی می‌ماند.

استفاده نادرست از ابزارهای پزشکی

استفاده غیر اصولی از ابزارهایی مانند کورتاژ یا دستگاه‌های تشخیصی در رحم احتمال آسیب را به همراه دارد که با روند ترمیم طبیعی بدن منجر به ایجاد چسبندگی رحم شده و عملکرد طبیعی آن را محدود می‌کند.

چه کسانی در معرض ابتلا به چسبندگی رحم هستند؟

چسبندگی رحم سلامت قاعدگی و باروری خانم‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد، در واقع برخی گروه‌ها بیشتر در معرض ابتلا به این مشکل قرار دارند از همین رو شناخت افراد پرخطر می‌تواند به پیشگیری و تشخیص به موقع کمک کند.

• خانم‌هایی که سابقه جراحی‌های رحمی مانند کورتاژ یا برداشتن فیبروم دارند.
• خانم‌هایی که سزارین یا عمل‌های زایمانی داشته‌اند.
• خانم‌هایی که دچار عفونت‌های رحمی یا لگنی شدید شده‌اند.
• خانم‌هایی که استفاده نادرست یا مکرر از ابزارهای پزشکی در رحم داشته‌اند.
• خانم‌هایی که سابقه سقط جنین یا درمان‌های تهاجمی ناباروری را تجربه کرده‌اند.
• خانم‌هایی که چندین بار جراحی داخل رحمی داشته‌اند و بافت رحم آن‌ها آسیب دیده است.

علائم چسبندگی رحم

چسبندگی رحم علائم متفاوتی در خانم‌ها به همراه دارد که شدت آن بستگی به میزان و محل چسبندگی دارد از جمله شایع‌ترین علائم عبارتند از:

• قاعدگی نامنظم یا کاهش خونریزی قاعدگی
• درد شدید یا غیرطبیعی هنگام قاعدگی
• مشکلات ناباروری یا دشواری در بارداری
• سقط مکرر یا ناتوانی در نگه‌داشتن بارداری
• درد در ناحیه لگن یا شکم
• احساس فشار یا پر بودن رحم

نکته: در برخی موارد، چسبندگی رحم بدون علامت بوده و تنها هنگام بررسی ناباروری یا انجام سونوگرافی یا هیستروسکوپی تشخیص داده می‌شود.

بارداری با چسبندگی رحم ممکن است؟

بارداری با چسبندگی رحم امکان‌پذیر است اما بسته به شدت و محل چسبندگی، احتمال بارداری طبیعی کاهش می‌یابد. در موارد خفیف، چسبندگی هیچ تاثیری بر توانایی باروری ندارد اما در چسبندگی‌های شدید که فضای رحم محدود شده یا لوله‌های رحمی تحت تاثیر قرار گرفته‌اند، احتمال بارداری طبیعی کاهش می‌یابد.

گاهی هم نیاز به درمان‌های پزشکی مانند هیستروسکوپی برای برداشتن چسبندگی قبل از تلاش برای بارداری است. از همین رو متخصص زنان پس از بررسی میزان چسبندگی و وضعیت رحم، بهترین روش باروری را توصیه کند.

درمان چسبندگی رحم

چسبندگی رحم مشکلاتی مانند خونریزی نامنظم، درد قاعدگی و ناباروری را به همراه خواهد داشت بنابراین درمان به موقع اهمیت زیادی دارد در واقع هدف از درمان بازگرداندن فضای طبیعی رحم، بهبود عملکرد آن و افزایش شانس بارداری است.

هیستروسکوپی جراحی

با استفاده از هیستروسکوپی، پزشک می‌تواند چسبندگی‌ها را مشاهده کرده و با ابزارهای مخصوص آن‌ها را برطرف کند تا فضای رحم بازگردد، این روش کم‌تهاجمی بوده و شانس موفقیت بالایی دارد.

دارودرمانی و هورمون‌درمانی

پس از برداشتن چسبندگی‌ها، پزشک از داروهای هورمونی برای تحریک رشد بافت داخلی رحم و پیشگیری از تشکیل مجدد چسبندگی استفاده می‌کند.

در نهایت…

چسبندگی رحم مشکلی است که می‌تواند سلامت قاعدگی و توانایی باروری زنان را تحت تاثیر قرار دهد، اما با تشخیص به موقع و درمان مناسب قابل کنترل است. روش‌هایی مانند هیستروسکوپی جراحی و هورمون‌درمانی می‌توانند فضای طبیعی رحم را بازگردانده و شانس بارداری را افزایش دهند همچنین پیگیری منظم و رعایت مراقبت‌های پس از درمان نقش مهمی در پیشگیری از عود چسبندگی دارد.